| تبليغات | X |
|
چند روز قبل دختر دایی و پسر دایی همکارم را یکی از نیروهای پرتلاش به اتهام خلوت با نامحرم در پارک!!!! شهر یاسوج و جلوی خلق الله گرفتند و با احترام کامل بردند و با خودمان هم که برای اطلاع از موضوع رفتیم کاملا محترمانه برخورد کردند طوری که عرق شرم تمام سوراخ های بدنمان را پر کرد. چند روز قبل ترش هم یکی از اشنایان را با نامزدش به همین اتهام مورد تکریم و احترام کامل قرار دادند. وقتی از قاضی پرسیدم که خلوت با نامحرم در پارک چه معنی دارد؟ جواب داد که هنوز بعد از سال ها قضاوت پاسخی برای این قصه پیدا نکرده است! در زمانه ای که همکاران زن و مرد در یک اتاق هستند و مسایل زندگی اجتماعی زن و مردها را در بسیاری از موقعیت ها کنار هم قرار می دهد آیا خلوت با نامحرم چه معنی مشخصی دارد؟ آیا اگر مثلا زن عمو یا دایی یا فلان زنی که طبق قانون و شرع نامحرم محسوب شده اما در عرف و زندگی ما مسلمانان بودن در کنار آنها امری عادی است(مثل زندگی عشایری و روستایی که مردم مثل آدم کنار هم زندگی می کنند) در یک منزل باشند باید نیروی محترم آن ها را به جرم خلوت با نامحرم مورد تکریم قرار دهد؟ من که برای همه ی نیروهای محترم احترام قایلم و اصولا جز احترام هم کاری از دستم برنمی اید اما خدا وکیلی یک شیر پاک خورده ای بیاید تکلیف ما را روشن کند که اگر با خواهر و مادرمان رفتیم بیرون ایا لازم است که حتما شناسنامه هایمان را با خودمان ببریم ؟
+ نوشته شده در جمعه سیزدهم دی 1387ساعت 17 توسط هیچکس
|
|
درباره وبلاگ  مسخره است. خیلی هم مسخره است. همه مسخره اند. به همین دلیل هم اینقدر فیلسوف و شاعر و عالم و آدم سعی می کنند ثابت کنند که هیچ چیز مسخره نیست اما واقعا همه چیز مسخره است.
|
