شما چه فکر می کنید؟
۱- قرائتی مدرک خارج فقه و زلزله نگاری دارد.
۲- قرائتی زکات خرما را از خود خرما بیشتر دوست دارد.
۳- قرائتی این فرمول را در ژاپن کشف کرده است.
۴- قرائتی و نهضت سواد آموزی خیلی به هم میان!!
روز دانشجو با مراسم مداحی در دانشگاه یاسوج برگزار شد!!!!
جلسه ی دانشجویی در دهدشت به درگیری فیزیکی و پرتاب میکروفون منجر شد!
در همین راستا! چند پیشنهاد می کنم که اگر نکنم می ترکم:
۱- روز دانشجو از تقویم ها برداشته شود و به جای آن روز مداحی بگذارند و همه ی ملت در این روز بنشینند و باهم گریه کنند تا عقده هایشان خالی شده و سبک شوند و بتوانند با خیال راحت این چند روز مانده از عمر بی حاصل خویش را بگذرانند.
۲- همین یک ذره بودجه ی بخور و نمیر دهدشت را هم قطع کنید تا دانشجونماها!!! توان میکروفون پرت کردن نداشته باشند و نتوانند جلسه به این مهمی را به هم بزنند.
۳- از آن جا که ۸/۹۸ درصد دانشجویان اسم آن سه دانشجویی را که در روز دانشجو شهید شده و به افتخار آن ها این مراسم سالانه برگزار می شود نمی دانند! پیشنهاد می کنم مراسم های مداحی بیشتری برگزار شده و اسم این دانشجویان در نوحه ها تکرار شود. برای بیداری نسل جوان مفید است.
۴- برای این که مردم نفهمند روز دانشجو یعنی چه، صدا و سیما خود را به نفهمی بزند و حتی در اخبار هم از این روز مهم و بزرگ و تاریخ ساز و ماندگار و ... لام تا کام حرفی نزند چرا که ممکن است دانشجویان به جای درس خواندن با این حرفها سرگرم شوند و خدای نکرده در سال ۲۰۱۴ به پیشرفته ترین کشور آسیا تبدیل نشویم که خیلی بد است!
۵- در پایان روز دانشجو را به مداحان عزیز، نماینده های مجلس، سخنرانان حرفه ای، روسای دانشگاه ها، صدا و سیما، طبقه ی زحمتکش، آشپزهای سلف سرویس، عموپورنگ، پلنگ صورتی و بقیه اقشار همیشه در صحنه تبریک عرض می کنم. ببخشید که آن سه دانشجو کشته شدند.
۱- این خبر را بسیاری از رسانه ها و خبرگزاری های سراسری پوشش دادند اما روزنامه!ها و نشریات استانی (به جز یکی دوتا!) حتی یک کلمه هم ننوشتند. به جهنم که ننوشتند! مگر چند نفر در دنیا پیدا می شود که این روزنامه های محلی را بخواند. بیچاره ها صبح تا شب فقط دنبال این و آن مدیرکل می دوند تا با چاپ عکسشان در صفحه ی اول نان بخور و نمیری گیرشان بیاید. وقتی هدف از روزنامه داشتن بدست آوردن نان باشد انتظاری غیر از این هم نمی توان داشت.
۲- در این جشنواره چند اتفاق مهم رخ داد. اول اینکه برای اولین بار جشنواره ملی شعر در استان برگزار شد. بخش کتاب که در کمترین جشنواره ای وجود دارد جزو بخش های اصلی این جشنواره بود که بسیار هم مورد استقبال قرار گرفت. بیش از پنج هزار اثر به دبیرخانه رسید که در تاریخ جشنواره های کشور با آن همه پول و بودجه کم سابقه است. پنجاه نفر از شاعران استان در طول برگزاری جشنواره حضور داشته و با برگزیده ها در ارتباط بوده و در کلاس های نقد و کارگاه و شعرخوانی شرکت کردند. از آقای هرمز علی پور برای چهار دهه فعالیت موثر در عرصه ی شعر سپید کشور توسط دبیرخانه جشنواره تقدیر به عمل آمد.
۳- به جز فرماندار و معاون سیاسی استاندار و معاون فرهنگی شهردارو رییس اوقاف هیچ مدیرکلی در برنامه حضور نیافت که مایه ی افتخار و نشان دهنده ی این امر است که حتما برنامه ی خوبی بوده است که به جای شعار دادن به کار اصلی خود پرداخته است!!
۴- برنامه ای با چنین طول و تفصیل و کیفیتی با بودجه ای بسیار کم و کمتر از بیست درصد هزینه ی جشنواره های مشابه در کشور برگزار شد که لازم است به خودمان تبریک گفته و از خودمان تشکر کنیم!