خسته نباشیم!
۱- این خبر را بسیاری از رسانه ها و خبرگزاری های سراسری پوشش دادند اما روزنامه!ها و نشریات استانی (به جز یکی دوتا!) حتی یک کلمه هم ننوشتند. به جهنم که ننوشتند! مگر چند نفر در دنیا پیدا می شود که این روزنامه های محلی را بخواند. بیچاره ها صبح تا شب فقط دنبال این و آن مدیرکل می دوند تا با چاپ عکسشان در صفحه ی اول نان بخور و نمیری گیرشان بیاید. وقتی هدف از روزنامه داشتن بدست آوردن نان باشد انتظاری غیر از این هم نمی توان داشت.
۲- در این جشنواره چند اتفاق مهم رخ داد. اول اینکه برای اولین بار جشنواره ملی شعر در استان برگزار شد. بخش کتاب که در کمترین جشنواره ای وجود دارد جزو بخش های اصلی این جشنواره بود که بسیار هم مورد استقبال قرار گرفت. بیش از پنج هزار اثر به دبیرخانه رسید که در تاریخ جشنواره های کشور با آن همه پول و بودجه کم سابقه است. پنجاه نفر از شاعران استان در طول برگزاری جشنواره حضور داشته و با برگزیده ها در ارتباط بوده و در کلاس های نقد و کارگاه و شعرخوانی شرکت کردند. از آقای هرمز علی پور برای چهار دهه فعالیت موثر در عرصه ی شعر سپید کشور توسط دبیرخانه جشنواره تقدیر به عمل آمد.
۳- به جز فرماندار و معاون سیاسی استاندار و معاون فرهنگی شهردارو رییس اوقاف هیچ مدیرکلی در برنامه حضور نیافت که مایه ی افتخار و نشان دهنده ی این امر است که حتما برنامه ی خوبی بوده است که به جای شعار دادن به کار اصلی خود پرداخته است!!
۴- برنامه ای با چنین طول و تفصیل و کیفیتی با بودجه ای بسیار کم و کمتر از بیست درصد هزینه ی جشنواره های مشابه در کشور برگزار شد که لازم است به خودمان تبریک گفته و از خودمان تشکر کنیم!